Vakur, Arapça وَقُور sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da ağırbaşlı, kendine hâkim diye açıklanır. Türkçede vakur sözcüğü, ölçülü davranan, gösterişten uzak ve saygınlık uyandıran kişiler için kullanılır; vakar ise bu niteliğin adıdır. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı ağırbaşlı, temkinli diye tanımlar.
Ad, sakin ve onurlu bir duruş dileğini taşır. İki hecede, va-kur diye okunur. Benzer isimler arasındaki Gayur, Manzur ve Mağrur da -ur ile biten Arapça kökenli adlardır; ancak Mağrur kibirli anlamına geldiği için anlamca Vakur'un tersine yakındır.