Mahmur, Arapçada “mayalanmış” ya da “sarhoş” anlamına gelen bir sözcüktür; Nişanyan Adlar, Türkçede ise sözcüğün baygın bakışlı anlamını kazandığını belirtir ve kaydı Mahmure başlığı altında verir. TDK'nin açıklaması da bu Türkçe anlamı izler: sarhoşluğun ardından kalan sersemlik, uykulu ve baygın bakan göz. Nişanyan, adın bazı örneklerde “canlı, bayındır” anlamındaki Ma'mure yerine konmuş olabileceğini de not eder.
Sözcüğün sarhoşlukla ilgili kökeni, adı seçerken bilinmesi gereken bir ayrıntıdır. Mah-mur diye iki hecede okunur, r ile biter ve ekleri kalın alır (Mahmur'un, Mahmur'a). Benzer isimler arasındaki Mağrur ve Manzur aynı -ur sonlu kalıpta kurulmuş Arapça kökenli adlardır.