Umur, Arapça أمور sözcüğüdür ve Nişanyan Adlar'da iki anlamla verilir: işler ve deneyim, gözlem. Kaynak, sözcüğün emir, iş, görev anlamındaki emr sözcüğünün çoğulu olduğunu belirtir. Osmanlı Türkçesinde umur görmüş deyimi, dünyayı tanımış, tecrübeli kişi için kullanılırdı. Nişanyan, Dil Devrimi döneminde öz Türkçe olduğu ileri sürülen bir umur sözcüğünden de söz eder, ancak bunun anlamına dair bilgi bulamadığını açıkça yazar.
Bugün umurumda değil deyimi sözcüğü günlük dilde yaşatır. Ad iki hecede, u-mur diye okunur. Umuralp ve Umurbey bu addan kurulmuş bileşiklerdir; 14. yüzyılda İzmir ve Aydın yöresinin emiri olan Aydınoğlu Umur Bey de bu adı taşır.