Okbudun, ok ve budun sözcüklerinin birleşimidir. Ok, Ana Türkçe *ok'tan gelir ve yaydan atılan silahın adıdır. Budun, Eski Türkçeden bilgince alınmış bir sözcüktür; Vikisözlük'e göre Eski Türkçedeki bodun, bod (boy) sözcüğünün çoğuludur ve alıntı sırasında ilk ünlü yanlışlıkla u diye okunmuştur. Budun ulus, millet, kavim ve boy anlamlarını taşır. TDK adı okçu millet diye açıklar; iki kök bu anlamı doğrudan verir.
Budun öğesi benzer isimler arasındaki İzbudun, Gökbudun ve İlbudun adlarında da sona eklenir; Budunal ise onu başa alır. Okbudun üç hecede okunur (Ok-bu-dun) ve kalın ünlülüdür: Okbudun'a, Okbudun'un. Bir topluluğu anlatan sözcükle kurulduğu için ad, tek bir kişiden çok bir halka işaret eden bir yapıya sahiptir.