Okatan, ok sözcüğü ile atmak fiilinin sıfat-fiil biçimi atan'ın birleşmesinden oluşur ve “ok atan” anlamını taşır. Ok, Ana Türkçe *ok'tan gelir ve yaydan fırlatılan silahın adıdır. Atmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *at- (atmak, ateş etmek) köküne dayanır; Vikisözlük bu fiil için bir cismi bir yöne fırlatmak anlamını verir. TDK de adı ok fırlatan, okçu diye açıklar; iki kök bu anlamı doğrudan kurar.
Benzer isimler arasındaki Okatar aynı anlamı geniş zamanlı atar ile verir; Okutan ise yalnızca bir ünlüyle ayrılır ve kolayca karıştırılabilir. Okatan üç hecede okunur (O-ka-tan); hece sınırı nedeniyle ok'un k'si ikinci heceye geçer. Ekler kalın ünlülüdür: Okatan'a, Okatan'ın. Vikisözlük okçu için ayrıca Farsça kökenli kemankeş sözcüğünü de kaydeder.