İlbudun, il ve budun sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. İl, Ana Türkçe *ēl sözcüğünden gelir ve ülke, devlet demektir. Budun ise Eski Türkçeden bilinçli olarak alınmış bir sözcüktür: Eski Türkçede bodun biçiminde geçer ve bod sözcüğünün çoğuludur. Vikisözlük'e göre ilk ünlü, sözcük yeniden kullanıma alınırken yanlışlıkla u diye okunmuştur. Bugün budun kavim, ulus, millet anlamında kullanılır. İki öğe birlikte bir ülkenin halkını anlatır; TDK'nin açıklaması da böyledir.
Budun sözcüğü bugün budun bilimi gibi terimlerde de yaşar. İlbudun üç hecede okunur (İl-bu-dun); u sesleri adın ikinci yarısına kalın bir ton verir ve ekler bu sese uyar: İlbudun'a, İlbudun'un. Benzer isimler arasındaki İzbudun, Gökbudun ve Okbudun aynı budun öğesiyle biter; İlbudun'da ise ülke ve halk aynı adda buluşur.