İlbozdu, il sözcüğü ile bozmak fiilinin geçmiş zaman biçimi bozdu'nun birleşmesinden oluşur ve tam bir cümle gibi okunur: “ülkeyi bozdu.” İl, Ana Türkçe *ēl'e dayanır ve ülke, devlet demektir. Bozmak, Ana Türkçe *buŕ- (zarar vermek, yıkmak) köküne uzanır; bir yerin düzenini karıştırmak anlamını da taşır. TDK de adı, bir ülkeyi baştan başa altüst eden birini anlatan bu sözden türemiş bir ad olarak açıklar.
Benzer isimler arasındaki İlbozan aynı fiilin sıfat-fiil biçimiyle kurulmuştur; Özdurdu, Erdurdu ve Özdoğdu ise sonu -dı/-du ile biten, olay bildiren başka adlardır. Üç heceli İlbozdu (İl-boz-du) ünlüyle bittiği için ekleri y kaynaştırmasıyla alır: İlbozdu'ya, İlbozdu'nun. Son hecedeki u, ünlü uyumu gereği bozmak fiilindeki o'ya uyar.