Erdurdu, er sözcüğü ile durmak fiilinin geçmiş zaman biçimi durdu'dan oluşur. Durmak, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tur- (ayakta durmak) köküne dayanır; Kazakça turuw, Türkmence durmak ve Kırım Tatarcası turmaq onun akrabalarıdır. Fiilin anlamları arasında kalmak, sürmek ve var olmaya devam etmek de vardır. “Er durdu” böylece “erkek çocuk yaşadı, kaldı” anlamına gelir; TDK de adı, oğlan çocuğun uzun yaşaması dileğine bağlar.
Bu tür adlar, çocukların yaşamasının dilek konusu olduğu dönemlerden kalan bir geleneği yansıtır; benzer isimler arasındaki Erdurmuş, Erdursun ve Özdurdu aynı dileği taşır. Erdurdu üç hecede okunur (Er-dur-du) ve son hecenin u'su ekleri belirler: Erdurdu'ya, Erdurdu'nun. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir.