Erduran, er ve duran sözcüklerinin birleşimidir; Nişanyan Adlar anlamını “yaşayan, ölmeyen er” diye verir. Duran, Nişanyan'a göre geleneksel Turhan ve Turan adlarının bir çeşididir; ancak bugünkü kullanımda daha çok Durmuş, Dursun, Durali gibi “yaşasın, kalsın” anlamı taşıyan dilek adlarıyla birlikte düşünülür. Kayıtta ilginç bir not da vardır: İspanyolcadaki Durán soyadı Latince durandus (“kalsın, yaşasın”) sözcüğünden gelir ve Türkçe adla ses benzerliği tesadüftür. TDK sözlüğü adı, erkek çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle verilen bir ad olarak açıklar.
Erturan ile yalnızca ikinci hecenin ilk ünsüzünde ayrılır; söylerken d ile t'nin karışmaması için adı ilk kez duyururken heceleyerek söylemek işe yarar. Er-du-ran diye üç hecede okunur ve sonundaki kalın a, ince ünlülü soyadlarıyla belirgin bir geçiş yaratır.