Erozan, er ile ozan sözcüklerinin birleşimidir ve Nişanyan Adlar anlamı “ozan er, şair erkek” diye verir. Kayda göre ozan sözcüğü büyük olasılıkla İran kökenlidir ve yalnızca Oğuz Türkleri arasında gezgin şairleri, halk ozanlarını anlatmak için kullanılmıştır. Bugün her türlü şair için söylenir. Nişanyan, ozan öğesinin kişi adlarında solcu bir siyasi eğilime işaret ettiğini de not eder. TDK sözlüğü adı kısaca “erkek ozan, şair” diye açıklar.
Sonundaki -an, Erduran ve Erturan gibi benzer isimlerle aynı ses kalıbını kurar; bu adlar yan yana söylendiğinde birbirine çok benzer. Erozan, E-ro-zan diye üç hecede okunur; ilk hecesi ince, sonraki iki hecesi kalın ünlülüdür. Kısa bir soyadıyla daha akıcı durur.