Özozan, öz ve ozan sözcüklerinden kurulmuştur. Ozan, Osmanlıcada ve Eski Anadolu Türkçesinde de aynı biçimde görülen, kökeni tartışmalı bir sözcüktür. Vikisözlük'e göre şair anlamı 16. yüzyıldan sonra seyrek kullanılmış, dil devrimi döneminde yeniden canlandırılmıştır. Bugün şairi ve saz çalıp şiir söyleyen halk ozanını anlatır; Vikisözlük'te erkek adı olarak da kayıtlıdır. Öz ise gerçek, katıksız anlamını taşır. TDK adı kısaca gerçek şair diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Erozan aynı ozan öğesini er ile birleştirir; Özdoğan ve Özakan ise ses bakımından yakındır. Ö-zo-zan diye üç hecede okunan adda iki z sesi art arda gelir ve ada kendine özgü bir ritim verir. Ekler kalın ünlüyle gelir: Özozan'a, Özozan'ın. Ozan tek başına da tanınan bir ad olduğundan kısaltma olarak doğal biçimde kullanılabilir.