Önalan, ön sözcüğü ile almak fiilinin sıfat-fiil biçimi alan'dan kurulur. Ön, Ana Türkçe *öŋ'e dayanır ve bir kimsenin ilerisi, bir şeyin esas yüzü demektir. Alan burada “alan, ele geçiren” anlamındadır; Vikisözlük de bu sözcük için bir şeyi alan kişi karşılığını kaydeder. Birlikte “önü alan, öne geçen” anlamı çıkar; TDK'nin açıklaması da adı herkesten önce davranıp üstünlük kazanan kişi diye yorumlar.
Benzer isimler arasındaki Ünalan ve İlalan aynı alan öğesiyle kurulur; Ünalan yalnız ilk ünlüsüyle ayrılan çok yakın bir addır. Ö-na-lan diye üç hecede okunur; ilk hece ince, sonraki iki hece kalın ünlülü olduğundan ekler son heceye uyar: Önalan'a, Önalan'ın. İlk hecedeki ö, adı Ünalan'dan ayırdığı için söyleyişte belirgin tutulmalıdır.