Özduran, öz sözcüğü ile Duran adının birleşimidir; TDK sözlüğü adı sakin özlü kişi diye açıklar. Nişanyan Adlar'da adın kendisi değil Duran kaydı vardır ve tanımı ölmeyen, yaşayan kişidir. Kayda göre Duran, geleneksel Türk adları Turhan ve Turan'ın bir değişkenidir; ancak bugünkü kullanımda daha çok Durmuş, Dursun ve Durali gibi yaşama dileği taşıyan adlarla birlikte düşünülür. Nişanyan bir rastlantıyı da not eder: yaygın İspanyol soyadı Durán, Latince durandus (kalsın, yaşasın) sözcüğünden gelir; ses benzerliği tesadüftür.
Erduran aynı Duran öğesini taşır; Özdoğan ve Özdurum ise öz ile başlayan yakın seslerdir. Özduran üç hecede okunur (Öz-du-ran). Ek alırken: Özduran'a, Özduran'ın.