İlbozan, il sözcüğü ile bozmak fiilinin sıfat-fiil biçimi bozan'dan kurulmuştur. İl, Ana Türkçe *ēl (ülke, devlet) sözcüğünden gelir. Bozmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *buŕ- ya da *boŕ- köküne dayanır; zarar vermek, yıkmak, bir şeyin düzenini dağıtmak demektir. Bu yapıyla ad, bir ülkenin düzenini altüst eden kişiyi anlatır; TDK'nin kaydı da bu anlamı verir. Bozmak bugün daha çok olumsuz bir işi anlattığı için adın anlamını bilerek seçmek yararlıdır.
Benzer isimler arasındaki İlbasan ve İlalan aynı il öğesini başka fiillerle birleştirir; İlbozdu ise aynı fiilin geçmiş zaman biçimiyle kurulmuştur. İlbozan üç hecede söylenir (İl-bo-zan). İlk hecesi ince, sonrakiler kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: İlbozan'a, İlbozan'ın. Ünsüzle başlayan kısa bir soyadı, adın üç hecesinden sonra dengeli bir ritim kurar.