Eröz, er ve öz sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar karşılığını “mert, sahici” diye verir. Nişanyan Sözlük'e göre er, Eski Türkçede adam, kişi anlamındaki sözcüktür; öz ise “benlik, kendi” anlamındaki Eski Türkçe ȫz'e dayanır. İki parça birlikte özü er olan, kendisinin arkasında duran kişi gibi bir anlam verir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı özünde yiğitlik ve erkeklik taşıyan kişi diye açıklar.
Aynı iki sözcük ters sırayla Özer adını kurar. Nişanyan Adlar Özer için dikkat çekici bir not düşer: ad çoğu zaman Türkçe “öz er” diye yorumlansa da birçok örnekte Arapça Üzeyr adını gizler; bu kullanım özellikle Süryaniler ve Araplar arasında yaygındır. Eröz için kaynakta böyle bir not yoktur. İnce ünlülü ve z ile biten ad, ek alırken Eröz'ü, Eröz'e biçimini alır.