Ersen, er ile sen sözcüklerinin yan yana gelmesinden oluşur ve “sen bir ersin, yiğitsin” anlamına gelen kısa bir övgü gibi okunur; Nişanyan Adlar ve TDK Kişi Adları Sözlüğü adı bu yönde açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre sen zamiri Eski Türkçede de aynı biçimdedir; Orhun Yazıtları'ndaki “özüŋ edgü körteçi sen” (sen iyilik göreceksin) sözü bunu gösterir. Er ise “adam, kişi” demektir. Sözlük, er sözcüğünün Latince vir ya da Almanca Herr gibi sözcüklerle birleştirilmesini dayanaksız bir fantezi sayar.
Birsen ve Aysen gibi -sen ile biten adlarla aynı kalıpta kurulmuştur, ama Ersen'de ilk öğe adı erkek adı yapar. Benzer isimler arasındaki Ersin ve Ersan tek ünlüyle ayrılır; resmî kayıtlarda karışmaması için yazımda dikkat gerekir. İnce ünlülü iki hecesi kısa ve açık söylenir.