İzbudun, iz ve budun sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. İz, Ana Türkçe *īŕ sözcüğünden gelir; Eski Uygurcada ayak izi anlamıyla geçer ve bugün geride kalan belirti, ipucu, yaşanmış bir şeyden kalan işaret demektir. Budun ise Eski Türkçedeki bodun sözcüğünden bilinçli olarak alınmıştır; Vikisözlük'e göre ilk ünlü alıntı sırasında yanlış okunarak u olmuştur. Kavim, ulus, millet anlamındadır. TDK adı tarihe adını yazdırmış bir millet diye açıklar.
İlbudun ile aynı yapıdadır; benzer isimler arasındaki Okbudun ve Gökbudun da budun öğesini taşır. İzbudun üç hecede söylenir (İz-bu-dun); ilk hece ince, son iki hece kalın ünlülüdür ve ekler u'ya uyar: İzbudun'a, İzbudun'un. Budun sözcüğü bugün budun bilimi gibi terimlerde de yaşadığı için ad, ilk duyuşta tanıdık gelir.