Nurben, nur ve ben sözcüklerinden oluşur ve “ben nurum” gibi bir anlam taşır. Nur, Osmanlıca üzerinden Arapça nūr sözcüğünden gelir ve ışık, kutsal ışık demektir; Vikisözlük sözcüğü hem kız hem erkek adı olarak kaydeder. Ben, Ana Türkçe *ben- biçimine dayanan birinci tekil kişi adılıdır; Eski Anadolu Türkçesinde bän biçiminde görülür. TDK'nin kaydı adı, kendini ışıklı ve aydınlık diye tanıtan bir söz olarak yorumlar.
Nur ile başlayan adlar Türkçede çok kalabalıktır; benzer isimler arasındaki Nursen, Nursun ve Nurzen de Nurben gibi iki heceli ve n ile biten adlardır. Nurben iki hecede okunur (Nur-ben); ilk hece kalın, ikinci hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Nurben'e, Nurben'in. Ben sözcüğünün ten üzerindeki küçük koyu leke anlamı da vardır; adda ise adıl anlamı öne çıkar.