Nazıdil, naz ve dil sözcüklerinin Farsça tamlama yapısıyla birleşmesinden oluşur; aradaki ı sesi iki sözcüğü bağlayan tamlama sesidir ve ad “gönlün nazı” diye okunur. Naz, Osmanlıca üzerinden Farsça nâz sözcüğünden gelir ve cilve, kırıtma demektir. Dil, bu adda gönül anlamındadır; İngilizce Vikisözlük de dil sözcüğü için gönül karşılığını ayrıca kaydeder. TDK'nin kaydı adı gönlün nazı ve cilvesi diye açıklar; yapı bu anlamı doğrudan verir.
Aynı tamlama yapısı benzer isimler arasındaki Nakşıdil, Yârıdil ve Suzidil adlarında da görülür; bu adların hepsi dil (gönül) sözcüğüyle biter. Nazıdil üç hecede okunur (Na-zı-dil); ilk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Nazıdil'e, Nazıdil'in. Türkçe karakter desteklemeyen sistemlerde ı harfi i'ye dönüşebileceğinden resmî belgelerde yazımın kontrol edilmesi yararlı olur.