Yârıdil, yâr ve dil sözcüklerinin Farsça tamlama yapısıyla birleşmesinden oluşur ve “gönlün sevgilisi” diye okunur. Yâr, Osmanlıca yoluyla Farsçadan gelir; sevgili, dost ve yardımcı anlamlarını taşır. Dil bu adda gönül anlamındadır; Vikisözlük'ün İngilizce sürümü sözcüğe organ ve lisan karşılıklarının yanında gönül karşılığını da verir. İki sözcük arasındaki ı sesi, Farsçada tamlamayı kuran bağlantı sesidir. TDK'nin açıklaması da adı gönle yakın dost ve sevgili olarak yorumlar.
Aynı tamlama kalıbı benzer isimler arasındaki Nazıdil, Nakşıdil ve Suzidil adlarında da görülür; hepsi gönül anlamındaki dil ile biter. Yârıdil üç hecede okunur (Yâ-rı-dil). İlk hecedeki â uzun söylenir; şapka işareti bu uzunluğu gösterir, ancak bazı sistemlerde yazılmadığı için ad şapkasız görünebilir. İlk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Yârıdil'e, Yârıdil'in.