Mestinaz, Farsça mest ve naz sözcüklerinin tamlama biçiminde birleşmesiyle kurulmuş bir kadın adıdır; Nişanyan Adlar adı “nazdan sarhoş olmuş” diye karşılar. Mest, Farsça mast sözcüğünden Osmanlıca yoluyla gelmiştir ve sarhoş, kendinden geçmiş demektir; naz ise Farsça nâz'dan gelir ve nazlanma, cilve anlamındadır.
Naz öğesi Mihrinaz, Şehrinaz ve Çeşminaz gibi adlarda da aynı -inaz sonuyla görülür. Türkçede mest olmak, bir şeyin etkisiyle kendinden geçmek anlamında kullanılır. TDK kaydı adı pek nazlı kişi diye de açıklar. Üç heceli adın sonundaki z ek alırken değişmez: Mestinaz'ın, Mestinaz'a.