Mansur, Arapçada Allah'ın yardımıyla zafere ulaşmış kişiyi anlatır; Nişanyan Adlar özgün yazımı منصور olarak verir. TDK de adı Tanrı'nın yardımıyla üstün gelen, galip diye açıklar. Ad, sahabe adları arasında yer alır. Tarihteki en bilinen taşıyıcısı, Nişanyan'ın andığı ikinci Abbasi halifesi Mansur'dur (hükümdarlığı 754–775); Bağdat şehrinin kurucusudur.
Man-sur diye iki hecede okunur ve r ile biter; ekler kalın gelir (Mansur'un, Mansur'a). Adın dişil biçimi Mansure'dir. Benzer isimler arasındaki Manzur yalnızca bir sesle ayrılır ve Nişanyan'a göre bazı örneklerde Mansur'un farklı yazımıdır; Gafur da aynı -ur sonlu kalıpta kurulmuş bir addır.