Lâmih, Arapça Lami adının Güneydoğu ağızlarındaki söylenişidir. Nişanyan Adlar bunu bir ses değişimine bağlar: Arapçadaki ayn sesi bu bölgenin ağızlarında h'ye dönüşür, böylece sonu ayn ile biten söz Lâmih olarak söylenir. Kökteki Lami “ışıklı, parlayan” anlamına gelir ve özgün yazımı لامع biçimindedir; TDK de adı parlayan, parlak diye açıklar.
Yazıda Lâmi'nin sonuna h eklenmiş gibi görünse de bu h, söyleyişte başka bir sese dönüşmüş Arapça bir ünsüzün izidir. Lâ-mih diye iki hecede okunur; sondaki h hafif söylenir ve ek alırken korunur (Lâmih'in, Lâmih'e). Benzer isimler arasındaki Lâmi adın kökenindeki biçimdir; Samih ve Fesih de h ile biten Arapça kökenli erkek adlarıdır.