İlerigün, ileri ve gün sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. İleri, Osmanlıcada ilerü ve ileri biçimleriyle geçer; Eski Türkçedeki akrabası ilgerü “öne doğru” demektir. Vikisözlük, geri, beri ve dışarı sözcüklerini aynı yön bildiren yapı içinde karşılaştırır. Gün, Ana Türkçe *kün'den gelir ve Eski Türkçede hem güneş hem gün anlamındadır. TDK adı “önceki gün” diye açıklar. Bugünkü Türkçede ileri, zaman için kullanıldığında daha çok gelecek günleri anlatır; TDK'nin anlamı ise sözcüğün “ön” anlamına dayanıyor görünür.
İlerigün dört hecede okunur (İ-le-ri-gün) ve bütünüyle ince ünlülüdür: İlerigün'e, İlerigün'ün. Gün ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Açıkgün, Atagün ve Adıgün de vardır; bunların hepsi gün sözcüğünün önüne bir niteleme getirir. Uzun bir ad olduğu için bir ya da iki heceli bir soyadıyla daha dengeli durur.