Açıkgün, açık ve gün sözcüklerinden oluşan ve Vikisözlük'ün İngilizce sürümünde erkek adı olarak geçen bir addır. Açık, Ana Türkçe *ačuk biçiminden gelir; engelsiz, kapalı olmayan anlamlarını içerir. Gün ise Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *kün sözcüğüne dayanır; Eski Türkçede kün hem “güneş” hem “gün” demektir. Birlikte bulutsuz, açık bir günü çağrıştırır; TDK'nin kaydı adı yalnızca bu iki sözün birleşimi olarak açıklar.
Benzer isimler arasındaki Akgün, Atagün ve Adıgün de gün öğesiyle biter. Açıkgün üç hecede okunur (A-çık-gün). Ortada k ile g yan yana geldiği için hızlı konuşmada iki ses kaynaşabilir ve ad ilk duyulduğunda yazımı sorulabilir. Son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Açıkgün'e, Açıkgün'ün.