Açıl, açılmak fiilinin emir biçimidir. Nişanyan Sözlük'e göre açıl- fiili Eski Türkçede de aynı biçimdedir ve aç- fiiline +Il- ekinin getirilmesiyle türetilmiştir. Fiilin eski anlamları geniştir: açık olmak, gönlü ferahlamak ve gökyüzünün bulutsuzlaşması. Kaşgarî'nin 1070 dolaylarındaki sözlüğünde “kök açıldı”, yani gök bulutsuzlandı ve “köŋül açıldı”, yani gönül ferahladı örnekleri geçer.
1330 tarihli Garib-nâme'deki bir beyitte de ölümsüz bir dirlik dileği, “gül olup açılasın solmasuz” sözleriyle anlatılır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı gelişip serpilme, büyüme dileği diye açıklar; bu da fiilin çiçeğin açılmasıyla ilgili anlamına yakındır. Nişanyan Adlar'da ad yer alır, ama açıklanmaz. Atıl ve Ardıl gibi ı'lı iki heceli adlarla aynı ses kalıbındadır.