Atıl, Türkçe atılmak fiilinin buyruk biçimidir; Nişanyan Adlar adın karşılığını “saldır, hücum et” olarak verir. Kayda göre Atıl ve ondan türeyen adlar 1930'larda sevilmeye başlanmış, beğenilmelerinin bir nedeni de Atilla adını çağrıştırmaları olmuştur. TDK açıklaması ise adı çocuğun atılgan, girişken olması ve hızla ilerlemesi dileğiyle ilişkilendirir. Türkçede aynı yazılan atıl (“işlemeyen, durgun”) sözcüğü ise Arapça kökenli, bambaşka bir kelimedir.
Aynı fiilden gelen Atılay ve Atılgan bu kısa adın yakın biçimleridir. Benzer isimler arasındaki Ardıl ve Açıl da Atıl gibi iki heceli, Türkçe bir fiil kökünden kurulmuş adlardır.