Açılay, “açıl” ve “ay” sözcüklerinden kurulmuş bir ad gibi durur; “açıl, ay” biçiminde bir dilek ya da “açılan, beliren ay” olarak okunabilir. Nişanyan Adlar'da adın kaydı Türkçe olarak geçer, ancak anlam kısmı boştur; bu yüzden anlam kesin değil, olasıdır. Nişanyan Sözlük açılmak fiilinin dayandığı aç- köküne Eski Türkçede açmak, aralamak, aydınlanmak gibi anlamlar verir; ay sözcüğünü de aynı dönemin gökteki cismi ve bir zaman ölçüsünü anlatan āy biçimine götürür.
Üç hecede “a-çı-lay” diye söylenir; ı sesi araya girdiği için yazımda bu harfin korunması gerekir. Benzer isimlerden Atılay, Işılay ve Işınay da bir fiil ya da ad kökünü “-ay” ile bitiren aynı modeli izler.