Kızımay, “kızım ay” sözünün bitişik yazılmış hâli olarak okunur: kız sözcüğüne birinci kişi iyelik eki -ım, ardından ay sözcüğü gelir. Kız, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *kï̄ŕ (kız, kadın) biçimine uzanır; Eski Türkçedeki qïz ile aynı sözcüktür. Ay ise Ana Türkçe *āy'dan gelir ve hem gök cismini hem de takvim ayını anlatır; Türkçe Vikisözlük ayı kız adı olarak da kaydeder. TDK'nin kaydı adı, ebeveynin kızını ayın parlaklığına ve güzelliğine benzettiği bir seslenme olarak yorumlar.
Ay ile biten kız adları çok kalabalıktır; benzer isimler arasındaki Kutluay, Işılay ve Güleray bunlardandır. Kızımay'ın ayırt edici yanı, içinde bir iyelik ekini taşıması ve bu nedenle küçük bir cümle gibi duyulmasıdır. Üç hecede okunur (Kı-zı-may); hece sınırı yüzünden son hecede “may” diye bir parça duyulur. Ekler kalın ünlülüdür: Kızımay'a, Kızımay'ın.