Gülşadiye, “gül” ile Farsça “şâdî” (sevinç) sözcüğünden kurulmuş görünür; sondaki “-ye” kız adlarında görülen bir ektir. Kubbealtı Lugatı şâdî sözcüğünü Farsça şād (sevinçli) kökünden türetilmiş bir ad olarak verir ve sevinç, mutluluk diye açıklar. Nişanyan Sözlük gülü Farsça gul sözcüğüne bağlar. Böylece olası anlam “sevinçli gül, neşe veren gül”dür. Nişanyan Adlar adı yakın biçimler olan Gülşade ve Gülzade ile birlikte verir ve soru işaretiyle “mutlu gül” önerir; kaynak da bu anlamı kesin saymaz.
Gülşade biçiminden farkı, sonuna eklenen ve kız adlarında sık görülen “-iye” sesidir; ad böylece dört heceye (“gül-şa-di-ye”) uzar. Benzer isimler arasındaki Güldünya, Gülhayat ve Gülneşe de gülü bir duygu ya da değerle birleştiren Farsça-Türkçe karışık adlardandır.