Gülru, Farsça gül ile rû “yüz” sözcüklerinden kurulmuştur ve “gül yüzlü, gül yanaklı” demektir. Nişanyan Adlar adı Farsça sayar ve karşılığını “gül yanaklı” diye verir; Nişanyan Sözlük de gülrû'yu gül maddesinin türevleri arasında gösterir. Kubbealtı Lugatı rû ile rûy'u aynı maddede verir: yüz, çehre; yüzey; mecaz olarak da yön, taraf. Rûy-i zemin “yeryüzü” tamlaması ikinci anlamdandır. Gevherî'nin bir dizesinde, yüzünde iki yerden gül açmış bir güzelin karşısında inleyen bülbül anılır.
Nişanyan Adlar'ın notuna göre bu ad, Hindistan'ı fetheden Babür Şah'ın kızı Gülçehre'nin adlarından biridir; çehre de yüz demek olduğundan iki ad aynı anlamı taşır. Gülbu da gül ile bû “koku” birleşerek aynı Farsça kalıpla kurulmuştur.