Gülnuş, Nişanyan Adlar'a göre Farsçadır ve “gül şerbeti” anlamına gelir. Sözlükteki dayanağı nûş'tur: Kubbealtı Lugatı bu sözcüğü Farsça nûşîden “içmek” fiiline bağlar, ilk anlamını içme, içiş olarak verir; tatlı şey ve tatlı sıfatı da maddenin anlamları arasındadır. Aynı sözlükte -nûş öğesi sonuna geldiği kelimelere “içen” anlamı katar. Ad bu bilgilerle “gül içeceği” ya da “gül gibi tatlı” diye anlaşılabilir.
Kubbealtı'da nûş ile kurulan iki sözcük adın eski dildeki çağrışımını gösterir: nûşâbe âbıhayat demektir, nûşdârû ise tatlı ilaç yoluyla panzehir anlamına gelir. Ş sesiyle biten iki heceli ad, ünlüyle başlayan bir soyadıyla söylendiğinde ş sesini ikinci sözcüğe bağlar. Gülbağ ve Gülbiz de gül'e Farsça bir sözcük ekleyen yakın adlardır.