Gülgûn, Farsça gul ile “renk” anlamındaki gûn sözcüğünden kurulmuş bir sıfattır ve Kubbealtı Lugatı'nda gül renkli, pembe diye açıklanır. Sözlük bu sözcüğü kullanan örnekleri Nesîmî'den Ahmet Hâşim'e uzanan şairlerden aktarır. Aynı kökten gülgûne, kadınların yanaklarına sürdüğü pembe allığın adıdır; gülgûnî ise yine gül renkli anlamında bir sıfattır ve “gülgûnî mürekkep” örneğiyle geçer. Nişanyan Adlar'da Gülgün yazımıyla, Farsça “gül rengi” karşılığıyla yer alır.
Şapkalı û, ikinci hecedeki ünlünün uzun okunduğunu gösterir; şapkasız Gülgün yazımı da aynı adı karşılar. Gün sözcüğüyle ilgisi yoktur, ikinci hece Farsça renk sözcüğüdür. Kubbealtı'nın gül maddesinde aynı anlamı veren iki birleşik daha bulunur: gül-fam ve gül-reng; Gülfam adı bunlardan ilkine dayanır.