Gülizar için Nişanyan Adlar iki ayrı köken gösterir. İlki Farsça gül-zâr, yani “gül bahçesi”dir; kayıt bu sözcüğün bir müzik perdesinin adı olduğunu da verir. İkincisi Arapça ‘izâr (“yanak”) sözcüğüyle kurulan gül-‘izâr, yani “gül yanaklı”dır. Kayda göre klasik şiirde bu iki bileşiğin ses benzerliği üzerine söz oyunları yapılır; Gül-hizar gibi çeşitler ikinci anlama işaret eder. Bazı biçimlerde Gül-i zer (“altın gül”) ve Gül-i ser (“başın gülü”) okumaları da kastedilmiş olabilir. TDK sözlüğü adı yanakları gül gibi al olan kişi diye açıklar.
Nişanyan, Şah İsmail ile Gülizar hikâyesinin Anadolu'nun ünlü halk anlatılarından biri olduğunu da belirtir; ad bu yolla sözlü kültüre bağlanır. Gü-li-zar diye üç hecede söylenir. Benzer isimler arasındaki Güleser ve Gülender sesçe yakın dursa da başka kayıtlara bağlanan adlardır.