Gökyay, gök ve yay sözcüklerinden kurulmuş bir addır; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “gök okçusu”dur. Nişanyan Sözlük'e göre yay, Eski Türkçede yā biçimindedir ve ok atılan silahı anlatır; sondaki y sesi sonradan türemiştir, Türkmence ve Kazakçada da benzer biçimler görülür. Kaşgarî sözcüğü Arapça kavs karşılığı olarak verir. Gök ise Eski Türkçe kȫk sözcüğüdür.
TDK Kişi Adları Sözlüğü adı farklı bir yoldan, “ışık saç” diye açıklar; bu okuma yay sözcüğünü yaymak fiiliyle ilişkilendiriyor olabilir. Nişanyan Sözlük yay- fiilinin Eski Türkçe yād- biçiminden geldiğini ve yay sözcüğüyle eş kökenli olduğunu belirtir; iki anlam bu yüzden aynı aileye uzanır. Benzer isimler arasındaki Günay, Güneray ve Burkay da ay sesiyle biter.