Güray, gür ve ay sözcüklerinden kurulmuş görünür; Nişanyan Adlar'da adın kendisi açıklanmaz, ama iki öğe ayrı kayıtlarda ele alınır. Gür, Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçe kǖr “güçlü, galip, üstün” sözcüğüdür; Kelile ve Dimne'nin Kıpçakça çevirisinde güçlü bir ağaç “gür ağaç” diye anılır. Ay ise gökteki ayı ve süre birimini anlatan Eski Türkçe āy'dır.
Nişanyan Adlar'ın ay notu bu tür adları anlamaya yardım eder: erkek adlarında ay genellikle ışık, parlaklık, kimi zaman da erkek evlat anlamı taşır; bazı örneklerde Ali'nin yerine geçer, Durali ile Duray, Mertali ile Mertay gibi. Kadın adlarında ise kimi zaman ışık anlamında, kimi zaman kadın adını belirten bir öğe olarak kullanılır. Hem kız hem erkek adı olarak kayıtlı Güray'ı TDK, çevresine bol ışık saçan kişi diye açıklar. Günay ve Günbay da aynı sonu taşır.