Faize, Arapça fâiz sözcüğünün dişil biçimidir ve “başarıya ulaşan” anlamına gelir. Kubbealtı Lugatı burada önemli bir ayrım yapar: Türkçede aynı sesle söylenen iki ayrı fâiz vardır. Adın dayandığı sözcük ز harfiyle yazılır, “başarılı olmak” anlamındaki fevz kökünden gelir ve başarılı olan, merama eren, üstün gelen kişiyi anlatır; sözlük, dişil biçim fâize'nin kadın adı olarak kullanıldığını da belirtir. Bankacılıktaki faiz ise ض harfiyle yazılan ve “çoğalmak” anlamındaki feyz kökünden gelen başka bir sözcüktür.
Nişanyan Adlar adın karşılığını kurtuluşa ve zafere erişen kişi diye verir ve Faiz adına gönderir. TDK Kişi Adları Sözlüğü'ndeki “coşup taşan” anlamı ise öbür sözcüğün çoğalma anlamına daha yakındır. Nafize ve Lezize de aynı -ize sonuyla biten kadın adlarıdır. Ad ek alırken Faize'yi, Faize'ye diye çekimlenir.