Fakihe, Arapça fakih sözcüğünün dişil biçimidir; Nişanyan Adlar'da adın karşılığı “din bilgini”dir. Kubbealtı Lugatı fakih'i fıkıh âlimi, yani İslam'ın dinî, toplumsal ve hukuki hükümlerini delilleriyle bilen kişi diye tanımlar. Sözcüğün kökündeki fıkh, sözlüğe göre bir şeyi gereği gibi anlamak ve bilmek demektir. TDK Kişi Adları Sözlüğü'nün “zeki, anlayışlı” açıklaması da bu temel anlama dayanır.
Yazımda dikkat edilecek bir ayrıntı vardır: Kubbealtı'nda ayrı bir madde olan fâkihe, uzun a ile okunur ve “meyve, yemiş” anlamına gelir. Ad ise ilk hecesi kısa okunarak bilgin anlamındaki fakih'e bağlanır. Nişanyan Adlar adın Fakiye biçimini de anar. Benzer isimler arasındaki Fasihe ve Bedihe aynı -ihe sonunu paylaşır.