Erün, er ve ün sözcüklerinden oluşan kısa bir erkek adıdır. Ün, Osmanlıcadaki üñ biçimi üzerinden Ana Türkçe *ǖn'e dayanır; Eski Türkçede de ün biçiminde görülür. Sözcüğün iki anlamı vardır: şöhret, tanınmışlık ve ses. Ünlü sözcüğü de buradan gelir. Vikisözlük Ün'ü ayrıca erkek adı ve soyadı olarak kaydeder. Er ise yiğit, erkek demektir. Birlikte ünlü, tanınmış yiğit anlamı çıkar; TDK de adı bu yönde açıklar.
İki heceli (E-rün) ve tamamen ince ünlülü bir addır: Erün'e, Erün'ün. Kısa yapısı, uzun ya da birleşik bir soyadıyla dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Berkün aynı ün öğesiyle biter; Erünal ise bu ada al fiilini ekleyerek ün kazanma dileğini taşır. Üstün de -ün ile biten bir addır, ancak orada son bölüm bir ektir.