Ersay, “er” sözcüğüyle saymak fiilinin kökü “say”dan oluşmuş görünür; “er say, yiğit say” biçiminde bir dilek ya da “yiğit sayılan” olarak okunabilir. Nişanyan Adlar'da adın yanında Türkçe ibaresi vardır, açıklama yoktur. Nişanyan Sözlük er'i Eski Türkçede adam, kişi anlamında verir; say- fiilini ise Eski Türkçede tanıksız *sad- biçimine götürür ve ona sayı saymanın yanında takdir ve itibar etme anlamını da yükler.
İki hecede “er-say” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Ertay ve Ersoy yalnız bir sesle ayrılır; Koçay ve Subay ise “-ay” sesini paylaşır.