Ersoy, er ve soy sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “erkek soyu”dur. Nişanyan Sözlük'e göre soy, Orta Türkçede “sulb, zürriyet” anlamındadır ve Eski Türkçe yazılı kaynaklarda izi bulunmaz; sözcüğün Oğuz diline özgü olduğu anlaşılır. Sözlük bir olasılığa da değinir: Doğu Türkistan'da 5. ve 8. yüzyıllar arasında yazılı kayıt bırakan Toharca B dilinde soy “oğul, erkek evlat” demektir; Türkçe sözcük buradan alınmış olabilir, ama bu kesin değildir. Er ise aynı sözlükte “adam, kişi” anlamındadır.
Soyu yiğitlere dayanan kişi açıklaması TDK Kişi Adları Sözlüğü'ne aittir. Ersoy, İstiklal Marşı'nın şairi Mehmet Akif Ersoy'un soyadı olarak geniş çevrelerce bilinir; ad olarak kullanıldığında bu çağrışım akla gelebilir. Erboy ve Ersay ile yazımı çok yakındır. Kalın ünlülü ikinci hecesi y ile biter ve eklere doğrudan bağlanır.