Erson, Nişanyan Adlar'da “son er” diye karşılanır ve kayıtta adın muhtemelen “son oğul” anlamında verildiği belirtilir. Aynı sayfada anılan Soner de benzer bir dileği taşır: Nişanyan'a göre Soner “son oğul” ya da “son kız” anlamında bir dilek adıdır. Bu ad ailesinde dilek, doğan çocuğun son çocuk olmasıdır; Nişanyan aynı anlamı taşıyan adlar arasında Sonay, Songül, Sonnur, Yeter ve Besse'yi sayar. TDK sözlüğü de Erson'u “ailenin son doğan oğlu” diye açıklar.
Soner'in öğelerini ters sırayla dizen bir ad gibidir: Soner son ile er'i, Erson er ile son'u yan yana getirir. Kısa ve iki heceli yapısı her uzunluktaki soyadıyla rahat söylenir. Kalın o ile biten son hece, ince ünlülü ilk heceyle canlı bir geçiş yaratır.