Tekyay, tek ve yay sözcüklerinden kurulmuştur. Tek, benzersiz, biricik demektir. Yay, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *yā(y) sözcüğüne dayanır; Kırım Tatarcasında ve Gagavuzcada yay, Başkurtçada yäyä biçiminde görülür. Türkçede yay, ok atmaya yarayan silahın yanı sıra yaz mevsimi, zemberek ve geometrideki eğri parçası anlamlarını da taşır. Adda öne çıkan, güç ve gerginlik çağrıştıran silah anlamıdır; TDK'nin açıklaması adı, gücüyle benzersiz biri diye yorumlar.
Yay ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Tokyay da yer alır; Ertay ve Gürbay ise ses bakımından yakındır. Tekyay iki hecede okunur (Tek-yay); ekler son hecedeki a'ya göre kalın gelir: Tekyay'a, Tekyay'ın. Kısa ve iki heceli olduğundan hem uzun hem kısa soyadlarıyla birleşir.