Gürbay, gür ile bay sözcüklerinden kurulmuş görünür ve olası anlamı “güçlü ve varlıklı”dır. Nişanyan Sözlük gür'ü Eski Türkçede güçlü, üstün ve galip anlamındaki kǖr sözcüğüne bağlar; Divanü Lugati't-Türk'teki örnekte güç sahibinin kibirleneceği söylenir. Bay ise Eski Türkçe zengin anlamındaki bay'dan gelir ve Orhun Yazıtları'nda yoksul halkı zengin etmekten söz eden cümlede geçer. Sözlüğün notuna göre bay, 1934 yılının Ekim ayında bey yerine bir hitap sözü olarak kullanıma sokulmuştur.
Nişanyan Adlar gür'ün özellikle 1935 ile 1960'lar arasında Yeni Türkçe adlarda sık kullanılan bir yapı taşı olduğunu kaydeder; Gürbay'ın iki öğesi de Eski Türkçeye uzandığı için ad bu kuşağın adlarıyla aynı yapıyı paylaşır. Bu birleşimin kendisi sözlüklerde geçmez, anlam öğelerden çıkarılmıştır. Bekbay ve Bozbay da bay ile biten adlardır.