Ersayın, er ve sayın sözcüklerinden oluşmuş görünür; olası anlamı “saygın er, saygıdeğer kişi”dir. Sayın'ın kökeni sanıldığı gibi değildir: Nişanyan Sözlük sözcüğün saymak fiilinden değil, Moğolca sayin “muhterem” sözcüğünden alındığını yazar; Moğolca sözcük Eski Türkçedeki sağ sıfatıyla eş kökenlidir. Sözlüğe göre sayin, Cengiz Han'ın torunu Batu'nun lakabıdır ve 1870'lerdeki ilk Türkçülük hareketleri sırasında fark edilerek sözlüklere alınmıştır.
Er ise Eski Türkçede “adam, kişi” demektir. Ersayın üç hecede “er-sa-yın” diye okunur; bugünkü dilde sayın sözcüğü resmî hitaplarda kullanıldığı için ad kulağa ağırbaşlı gelir. Benzer isimler arasındaki Erduran, Energin ve Elveren e ile başlayan, Türkçe sözcüklerden kurulmuş erkek adlarıdır.