Erenler, Nişanyan Adlar'da “sufi evliyalar, ermişler” anlamıyla kayıtlıdır. Kökteki eren sözcüğü, Nişanyan'a göre eski Asya Türkçesinde “kahramanlar” anlamında çoğul bir biçimdi; Anadolu Türkçesinde ise tekil olarak kullanılmaya başlandı. On üçüncü yüzyıldan beri dervişlere, çeşitli tarikat mensuplarına, özellikle Bektaşilere ve yiğitlik sahibi kişilere verilen bir unvandır. Sözcük ayrıca ermek fiilinden türemiş bir sıfat olarak da okunur. TDK sözlüğü adı Allah yolunda sırlara erişmiş tarikat büyükleri ve kendini Allah'a adamış kişiler diye açıklar.
Çoğul ekiyle biten bu ad, kulağa bir kişi adından çok bir yer ya da topluluk adı gibi gelebilir; ad seçerken bu çağrışımı düşünmek gerekir. Üç heceli bir erkek adıdır. Benzer isimler arasındaki Erensoy, aynı eren sözcüğünü soy ile birleştirerek “erenler soyundan” anlamını kurar.