Erdener, Nişanyan Adlar'da Türkçe kökenli bir ad olarak geçer; kaynak adın “erlerin en eri” biçiminde de yorumlanabileceğini belirtir. İlk parça Erden'in dikkat çekici bir geçmişi vardır. Nişanyan Sözlük'e göre erden, Kıpçakçadaki erdeŋ “bakire” sözcüğünden alınmıştır; sözcük Codex Cumanicus dışında başka bir kaynakta görülmez ve Dil Devrimi döneminde “bakire” anlamıyla benimsenmiştir. Nişanyan Adlar ise Erden'in ad olarak kullanımında çoğu zaman er sözcüğünün ayrılma hâli, yani “erden” biçiminin kastedildiğini not eder.
Bu iki okuma adın anlamını da değiştirir: Erdener ya “erden gelen er” ya da Dil Devrimi'nin canlandırdığı bir sözcüğe dayanan bir ad olarak okunabilir. Üç hecede “er-de-ner” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Erdemer yalnız bir harfle ayrılan, erdem sözcüğüyle kurulmuş bir addır; Ezgüer ve Enginer de er ile biter.