Enginer'in ilk parçası engin, Nişanyan Sözlük'e göre en- “inmek, alçalmak” fiilinden türemiş bir sözcüktür. Anlam zinciri adım adım izlenebilir: önce alçak, çukur yer; ardından deniz; sonra geniş ve sınırsız olan. Sözcüğün ilk tanığı 1557 tarihlidir. İkinci parça er, Eski Türkçede “adam, kişi” anlamındadır. Olası anlamı bu durumda “gönlü geniş er, engin yürekli kişi”dir; ad için ayrıca bir tanım bulunmaz.
Nişanyan Adlar'a göre er ögesi, 1930'larda Türkçeleştirilen yüzlerce erkek adında kullanılmış ve çoğunlukla adın erkek adı olduğunu gösteren bir işaret olmuştur. Enginer üç hecede “en-gi-ner” diye okunur ve r ile bittiği için ünlüyle başlayan bir soyadına akıcı bağlanır. Benzer isimler arasındaki Erdemer, Erdener ve Ergüder aynı er kapanışını taşır.