Ökmener, ökmen ve er sözcüklerinin birleşimidir. Ökmen, Türkçe Vikisözlük'te bilge, hakîm anlamlarıyla kayıtlıdır. Aynı kaynağın öge maddesi, Eski Türkçede öge ya da öke biçiminde görülen ve bilge, hoca anlamına gelen bir sözcükten söz eder; ökmen de aynı anlam alanına girer. Er, Ana Türkçe *ēr'e dayanır ve erkek, yiğit, savaşçı demektir. TDK adı akıllı, bilgili kimse diye açıklar; ilk öğenin bilge anlamı bu yorumu doğrudan karşılar.
Benzer isimler arasındaki Ökeer aynı anlamı öke ile verir; Öktener ve Özdener de ö ile başlayıp -er ile biten adlardır, Bilgeer ise aynı anlamı bilge sözcüğüyle kurar. Ökmener üç hecede okunur (Ök-me-ner) ve baştan sona ince ünlülüdür: Ökmener'e, Ökmener'in. Hece sınırı nedeniyle n sesi son heceye geçer ve ad akıcı biçimde söylenir.