Ökmen, Dil Devrimi'nin en yoğun döneminde, 1934'te uydurulmuş ve kendisine çeşitli rastgele anlamlar yüklenmiş bir sözcüktür. Nişanyan Adlar bu adı Öymen ile aynı kayıtta ele alır. Kayda göre adı ilk kullanan öğretmen ve siyasetçi Hıfzırrahman Raşit Bey, sözcüğe “düşünen adam” ya da “aydın” anlamını vermiştir. 1934 tarihli Tarama Dergisi ise 1139. ve 1141. sayfalarda “harman” anlamını önerir. TDK sözlüğü adı zeki ve bilgili kimse diye açıklar; bu açıklama Hıfzırrahman Raşit Bey'in yorumuna yakındır.
Kısacası Ökmen'in tek ve kesin bir anlamı yoktur; adı seçen aile hangi yorumu benimsediğine kendisi karar verir. İki hecede okunur (Ök-men); ince ünlüleriyle ek alırken ince ünlü gelir: Ökmen'e, Ökmen'in. Benzer isimler arasındaki Ökten ve Bilmen de benzer ses kalıbındaki kısa erkek adlarıdır.